ธนาคารกลางสหรัฐฯ: ผลกระทบของการชี้นำล่วงหน้า – Commerzbank

Pfister และ Liebke วิเคราะห์การประชุม FOMC ตลอดช่วง 30 ปี เพื่อแยกความประหลาดใจด้านอัตราดอกเบี้ยออกจากช็อกจากการชี้นำล่วงหน้า รวมถึงผลกระทบที่มีต่อดอลลาร์สหรัฐและสกุลเงิน G10 พวกเขาพบว่าความประหลาดใจจากการชี้นำล่วงหน้าอธิบายสัดส่วนความแปรปรวนของดอลลาร์สหรัฐได้มากกว่ามาก โดยเฉพาะในกรณีช็อกด้านนโยบาย และแสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์นี้เปลี่ยนแปลงไปอย่างไรในยุคของกรีนสแปน เบอร์นันเก้ เยลเลน และพาวเวลล์

การชี้นำล่วงหน้าเทียบกับความประหลาดใจด้านอัตราดอกเบี้ย

"การชี้นำล่วงหน้าไม่ได้ส่งผลเช่นเดียวกันเสมอไป การแยกความประหลาดใจจาก FOMC ออกเป็นช็อกด้านนโยบาย (ซึ่งหุ้นและอัตราดอกเบี้ยเคลื่อนไหวในทิศทางตรงกันข้าม) และช็อกด้านข้อมูล (ซึ่งทั้งสองเคลื่อนไหวไปในทิศทางเดียวกัน) ตามแนวทางของ Jarociński และ Kaladi (2020) แสดงให้เห็นว่าปัจจัยด้านการชี้นำล่วงหน้ามีนัยสำคัญอย่างมากเฉพาะในกรณีช็อกด้านนโยบาย โดยสามารถอธิบายความแปรปรวนของดอลลาร์สหรัฐในวันที่เกี่ยวข้องได้ประมาณ 21%"

"ตรงกันข้าม แนวโน้มในช่วงที่ผู้ดำรงตำแหน่งประธานเฟดก่อนหน้าพาวเวลล์ยังคงเป็นไปตามรูปแบบที่ชัดเจน กล่าวคือ ในช่วงปลายวาระการดำรงตำแหน่งของอลัน กรีนสแปน และภายใต้การเป็นประธานของเบน เบอร์นันเก้ การแยกความประหลาดใจด้านอัตราดอกเบี้ยและการชี้นำล่วงหน้าของเราอธิบายความแปรปรวนของดอลลาร์สหรัฐในวันประชุมได้เพียงสัดส่วนเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม ภายใต้เจเน็ต เยลเลน ตัวเลขดังกล่าวเพิ่มขึ้นมากกว่าสองเท่า โดยองค์ประกอบทั้งสองสามารถอธิบายความแปรปรวนรายวันได้เกือบ 39%"

"ภายใต้เจอโรม พาวเวลล์ ความแปรปรวนที่อธิบายได้จากการแยกองค์ประกอบของเราลดลงอย่างสมบูรณ์จนทำให้ปัจจัยทั้งสองไม่มีนัยสำคัญ ในตอนแรกเรื่องนี้ดูสับสน เพราะท้ายที่สุดแล้ว การชี้นำล่วงหน้ากลับมีความสำคัญมากขึ้นภายใต้พาวเวลล์เมื่อเทียบกับผู้ดำรงตำแหน่งก่อนหน้า แต่คำตอบนั้นค่อนข้างเรียบง่าย"

"แนวโน้มการย้ายข้อมูลจากแถลงการณ์ไปยังองค์ประกอบอื่น ๆ ของการประชุม FOMC ทวีความรุนแรงขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา สำหรับการประชุม 21 ครั้งล่าสุดนับตั้งแต่ต้นปี 2024 (สองครั้งภายใต้วอร์ช และ 19 ครั้งภายใต้พาวเวลล์) การเปลี่ยนแปลงรายวันของ OIS ในวันประชุมคิดเป็นประมาณ 62% ของความแปรปรวนของดอลลาร์สหรัฐ"

"วอร์ชเพิ่งทำหน้าที่ประธานการประชุมไปเพียงสองครั้ง ซึ่งยังไม่เพียงพอที่จะประเมินผลกระทบของเขาได้อย่างแม่นยำ แต่การวิเคราะห์ของเราในช่วงประมาณ 30 ปีที่ผ่านมา เมื่อรวมกับจุดยืนที่เขาแสดงออกถึงการคัดค้านการชี้นำล่วงหน้า ตัวอย่างเช่น เมื่อไม่นานมานี้เขางดออกเสียงเกี่ยวกับ dot plot ซึ่งแสดงประมาณการอัตราดอกเบี้ยของสมาชิกแต่ละคนใน FOMC ชี้ให้เห็นถึงความเป็นไปได้สองประการ:"

(บทความนี้จัดทำขึ้นโดยได้รับความช่วยเหลือจากเครื่องมือปัญญาประดิษฐ์ และผ่านการตรวจสอบโดยบรรณาธิการ รู้เพิ่มเติม)