ค่าเฉลี่ยการจ้างงาน 4 สัปดาห์ของของ ADP สหรัฐฯ เพิ่มขึ้นแตะ 12,000 ตำแหน่ง
- นายจ้างภาคเอกชนของสหรัฐฯ เพิ่มการจ้างงานเฉลี่ย 12,000 ตำแหน่งต่อสัปดาห์ในช่วงปลายเดือนสิงหาคม
- การจ้างงานเพิ่มขึ้นด้วยโมเมนตัมที่มากขึ้น โดยต่อยอดจากการปรับตัวเพิ่มขึ้นในสัปดาห์ก่อน
การจ้างงานในภาคเอกชนของสหรัฐฯ เริ่มปรับตัวดีขึ้นในช่วงปลายเดือนสิงหาคม ตามข้อมูลจาก NER Pulse ซึ่งเป็นรายงานรายสัปดาห์ที่จัดทำควบคู่กับรายงานการจ้างงานแห่งชาติของ ADP บริษัทต่าง ๆ เพิ่มการจ้างงานเฉลี่ย 12,000 ตำแหน่งต่อสัปดาห์ในช่วงสี่สัปดาห์สิ้นสุดวันที่ 22 สิงหาคม
ตัวเลขดังกล่าวสะท้อนการฟื้นตัวเล็กน้อยจากรายงานก่อนหน้า (10,000 ตำแหน่ง) แสดงให้เห็นว่าการจ้างงานฟื้นตัวเพิ่มขึ้น
ปฏิกิริยาของตลาด
ความต้องการเงินดอลลาร์ยังคงอยู่ภายใต้แรงกดดัน เคลื่อนไหวอยู่ที่ปลายล่างของกรอบล่าสุด อย่างไรก็ตาม ดัชนีดอลลาร์สหรัฐ (DXY) กำลังทดสอบบริเวณจุดต่ำสุดในรอบสี่เดือนที่ประมาณ 98.60 และปรับตัวลดลงต่อ
Employment: คำถามที่พบบ่อย
สภาวะตลาดแรงงานเป็นองค์ประกอบสําคัญในการประเมินสุขภาพของเศรษฐกิจ และเป็นปัจจัยหลักสําหรับการประเมินมูลค่าสกุลเงิน การจ้างงานสูงหรือการว่างงานต่ำมีผลกระทบเชิงบวกต่อการใช้จ่ายของผู้บริโภคและทําให้การเติบโตทางเศรษฐกิจเพิ่มมูลค่าของสกุลเงินท้องถิ่น นอกจากนี้ตลาดแรงงานที่ตึงตัวมาก (ซึ่งเป็นสถานการณ์ที่ขาดแคลนแรงงานเพื่อเติมเต็มตําแหน่งงานที่เปิดอยู่) อาจส่งผลกระทบต่อระดับเงินเฟ้อและทนโยบายการเงินเนื่องจากอุปทานแรงงานต่ำและความต้องการสูงทำให้ค่าจ้างสูงขึ้น
จังหวะที่เงินเดือนเติบโตในระบบเศรษฐกิจเป็นกุญแจสําคัญสําหรับผู้กําหนดนโยบาย การเติบโตของค่าจ้างที่สูงหมายความว่าครัวเรือนมีเงินใช้จ่ายมากขึ้นซึ่งมักจะนําไปสู่การเพิ่มขึ้นของราคาสินค้าอุปโภคบริโภค ในทางตรงกันข้าม แหล่งที่มาของอัตราเงินเฟ้อที่ผันผวนมากขึ้นเช่นราคาพลังงาน การเติบโตของค่าจ้าง ถูกมองว่าเป็นองค์ประกอบสําคัญของอัตราเงินเฟ้อพื้นฐานและจะอยู่เช่นนั้นเนื่องจากการขึ้นเงินเดือนไม่น่าจะถูกปรับลดลงมาได้ ธนาคารกลางทั่วโลกให้ความสนใจอย่างใกล้ชิดกับข้อมูลการเติบโตของค่าจ้างเมื่อมีการตัดสินใจเกี่ยวกับนโยบายการเงิน
น้ำหนักที่ธนาคารกลางแต่ละแห่งกําหนดให้กับสภาวะตลาดแรงงานขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ของแต่ละธนาคารกลาง ธนาคารกลางบางแห่งมีข้อบังคับที่เกี่ยวข้องกับตลาดแรงงานอย่างชัดเจนนอกเหนือจากการควบคุมระดับเงินเฟ้อ ตัวอย่างเช่น ธนาคารกลางสหรัฐฯ (เฟด) มีอํานาจสองประการในการส่งเสริมการจ้างงานสูงสุดและสร้างราคาที่มั่นคง ในขณะเดียวกัน เป้าหมายเดียวของธนาคารกลางยุโรป (ECB) คือการควบคุมอัตราเงินเฟ้อ ถึงกระนั้น (และแม้จะมีข้อบังคับใด ๆ) แต่สภาวะตลาดแรงงานเป็นปัจจัยสําคัญสําหรับผู้กําหนดนโยบายเนื่องจากมีความสําคัญในฐานะมาตรวัดสุขภาพของเศรษฐกิจและความสัมพันธ์โดยตรงกับอัตราเงินเฟ้อ
บทความแนะนำ
