การปรับขึ้นดอกเบี้ยของเฟดในเดือนธันวาคมที่ 25 จุดเบสเป็นความเห็นพ้องต้องกันอย่างเป็นเอกฉันท์ – ผลสำรวจของ Reuters
นักเศรษฐศาสตร์ทั้ง 101 รายในการสำรวจของรอยเตอร์ที่จัดทำขึ้นระหว่างวันที่ 6-10 พฤศจิกายน คาดว่าธนาคารกลางสหรัฐฯ (เฟด) จะปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ย 25 จุดเบสิสในวันที่ 9 ธันวาคม ส่งผลให้กรอบเป้าหมายอัตราดอกเบี้ยอยู่ที่ 4.00%-4.25%
ความคิดเห็นแตกต่างกันเกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนั้น นักเศรษฐศาสตร์ส่วนใหญ่เพียงเล็กน้อยจำนวน 56 จาก 101 ราย คาดว่าเดือนธันวาคมจะเป็นการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยครั้งสุดท้ายของวงจรปัจจุบัน ขณะที่อีก 45 ราย ซึ่งรวมถึงมากกว่าครึ่งหนึ่งของผู้ค้าหลักที่ได้รับการสำรวจ คาดว่าจะมีการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยอีกอย่างน้อย 2 ครั้งหลังเดือนธันวาคม
นอกจากนี้ นักเศรษฐศาสตร์ 29 จาก 37 รายกล่าวว่า การเลือกตั้งกลางเทอมไม่ได้เปลี่ยนมุมมองเกี่ยวกับความเสี่ยงด้านเงินเฟ้อในระยะกลาง
คริสโตเฟอร์ วอลเลอร์ ผู้ว่าการธนาคารกลางสหรัฐฯ กล่าวเมื่อวันอังคารว่า เขาจะ “ยังคงสนับสนุนการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ย 25 จุดเบสิส” ในเดือนธันวาคม แม้ว่าอัตราเงินเฟ้อในเดือนตุลาคมจะชะลอตัวลงก็ตาม เขากล่าวเพิ่มเติมว่า “อาจจำเป็นต้องใช้นโยบายที่เข้มงวดขึ้น” หากดัชนีราคาผู้บริโภค (CPI) พื้นฐานรายเดือนอยู่ที่ประมาณ 0.3% หรือสูงกว่า พร้อมระบุว่าเฟดควรพิจารณาการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ย 50 จุดเบสิสในกรณีดังกล่าว
ค่ามัธยฐานจากการคาดการณ์ในการสำรวจระบุว่า อัตราเงินเฟ้อซึ่งวัดจากดัชนีราคาการใช้จ่ายเพื่อการบริโภคส่วนบุคคล (PCE) คาดว่าจะยังคงอยู่เหนือระดับ 3% ในไตรมาสที่จะมาถึง และจะกลับสู่เป้าหมาย 2% ของเฟดได้เร็วที่สุดในปี 2028 โดยคาดว่าอัตราเงินเฟ้อ PCE จะเฉลี่ยอยู่ที่ 3.5% ในปี 2026 และ 2.6% ในปี 2027 ซึ่งทั้งสองตัวเลขสูงกว่าประมาณการของเดือนที่แล้วเล็กน้อย
การสำรวจคาดการณ์ว่าการเติบโตของสหรัฐฯ ในไตรมาสที่ 4 จะอยู่ที่ 2.2% เมื่อคิดเป็นอัตรารายปี ลดลงจาก 3.4% ในไตรมาสที่ 3 นักเศรษฐศาสตร์ปรับเพิ่มคาดการณ์การเติบโตตลอดทั้งปีเล็กน้อยเป็น 2.4% สำหรับปี 2026 และ 2.2% สำหรับปี 2027
Fed: คำถามที่พบบ่อย
นโยบายการเงินในสหรัฐฯ ถูกกําหนดโดยธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) เฟดมีข้อบังคับสองประการ: เพื่อให้เกิดเสถียรภาพด้านราคาและส่งเสริมการจ้างงานเต็มรูปแบบ เครื่องมือหลักในการบรรลุเป้าหมายเหล่านี้คือการปรับอัตราดอกเบี้ย เมื่อราคาเพิ่มขึ้นเร็วเกินไปและอัตราเงินเฟ้อสูงกว่าเป้าหมาย 2% ของเฟด พวกเขาก็จะขึ้นอัตราดอกเบี้ย ทําให้ต้นทุนการกู้ยืมทั่วทั้งเศรษฐกิจเพิ่มขึ้น ส่งผลให้ดอลลาร์สหรัฐ (USD) แข็งค่าขึ้น เนื่องจากทําให้สหรัฐฯ เป็นสถานที่ที่น่าสนใจยิ่งขึ้นสําหรับนักลงทุนต่างชาติในการพักเงิน เมื่ออัตราเงินเฟ้อลดลงต่ำกว่า 2% หรืออัตราการว่างงานสูงเกินไปเฟดอาจลดอัตราดอกเบี้ยเพื่อกระตุ้นให้เกิดการกู้ยืม ซึ่งจะกลายเป็นการสร้างแรงกดดันให้กับเงินดอลลาร์
ธนาคารกลางสหรัฐฯ (เฟด) จัดการประชุมนโยบาย 8 ครั้งต่อปี โดยคณะกรรมการกําหนดนโยบายการเงินของธนาคารกลางสหรัฐ (FOMC) จะประเมินภาวะเศรษฐกิจและตัดสินใจเกี่ยวกับนโยบายการเงิน FOMC เข้าร่วมโดยมีเจ้าหน้าที่เฟดสิบสองคน - สมาชิกเจ็ดคนเป็นของคณะกรรมการ ผู้ว่าการประธานธนาคารกลางแห่งนิวยอร์ก และประธานธนาคารกลางระดับภูมิภาคสี่ในสิบเอ็ดคนที่เหลือซึ่งดํารงตําแหน่งหนึ่งปีแบบหมุนเวียนกันไป
ในสถานการณ์ที่รุนแรง ธนาคารกลางสหรัฐฯ อาจใช้นโยบายที่ชื่อว่าการผ่อนคลายเชิงปริมาณ (Quantitative Easing (QE)) QE เป็นกระบวนการที่เฟดเพิ่มการไหลของเงินเครดิตในระบบการเงินที่ติดขัดอย่างมาก เป็นมาตรการนโยบายที่ไม่ได้มาตรฐานที่ใช้ในช่วงวิกฤตหรือเมื่ออัตราเงินเฟ้อต่ำมาก QE เป็นอาวุธทางเลือกของเฟดในช่วงวิกฤตการเงินครั้งใหญ่ในปี 2008 QE เกี่ยวข้องกับการที่เฟดพิมพ์เงินดอลลาร์มากขึ้นและใช้พวกเขาเพื่อซื้อพันธบัตรคุณภาพสูงจากสถาบันการเงิน QE มักจะทำให้ดอลลาร์สหรัฐอ่อนค่าลง
การคุมเข้มเชิงปริมาณ (Quantitative Tightening (QT)) เป็นกระบวนการย้อนกลับของ QE ธนาคารกลางสหรัฐฯ จะหยุดซื้อพันธบัตรจากสถาบันการเงินและไม่นําเงินต้นคืนจากพันธบัตรที่ครบกําหนดเพื่อซื้อพันธบัตรใหม่ โดยปกติจะเป็นข่าวดีต่อมูลค่าของดอลลาร์สหรัฐ
บทความแนะนำ
