ดัชนีดอลลาร์สหรัฐพุ่งขึ้นเหนือระดับ 99.00 จากข้อมูลแข็งแกร่งและการเปลี่ยนแปลงนโยบายของเฟด
- ดัชนีดอลลาร์สหรัฐปรับตัวเพิ่มขึ้นหลังยอดค้าปลีกเดือนเมษายนเติบโต 0.5% เมื่อเทียบรายเดือน สูงกว่าที่คาดการณ์ไว้
- ทรัมป์มุ่งหวังความสัมพันธ์กับจีนที่ "ดีกว่าเดิม" ขณะที่ประธานาธิบดีสีเสนอตัวช่วยลดความตึงเครียดในความขัดแย้งอิหร่าน
ดัชนีดอลลาร์สหรัฐ (DXY) ซึ่งใช้วัดมูลค่าของดอลลาร์สหรัฐ (USD) เทียบกับสกุลเงินหลัก 6 สกุล กำลังปรับตัวเพิ่มขึ้นเป็นวันที่ห้าติดต่อกันและเคลื่อนไหวอยู่ที่ประมาณ 99.10 ในช่วงเวลาทำการของเอเชียในวันศุกร์
ดอลลาร์สหรัฐ (USD) เคลื่อนไหวสูงขึ้นเมื่อเทียบกับคู่สกุลเงินหลักหลังจากการเปิดเผยข้อมูลยอดค้าปลีกของสหรัฐฯ ที่เติบโต 0.5% เมื่อเทียบรายเดือนในเดือนเมษายน ผลการดำเนินงานนี้สะท้อนถึงความแข็งแกร่งของการใช้จ่ายของผู้บริโภคชาวอเมริกันแม้จะเผชิญกับต้นทุนการกู้ยืมที่สูงขึ้น
นอกจากนี้ ดอลลาร์สหรัฐยังได้รับการสนับสนุนจากการเปลี่ยนแปลงในผู้นำของธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) การลาออกของสตีเฟน มิแรน จากคณะกรรมการผู้ว่าการได้เปิดทางให้เควิน วอร์ช เข้ารับตำแหน่งประธานเฟด
ปัจจัยภายในประเทศเหล่านี้ รวมกับอัตราเงินเฟ้อที่พุ่งสูงขึ้นซึ่งเกี่ยวข้องกับความตึงเครียดในตะวันออกกลาง ได้เสริมความเชื่อมั่นของตลาดว่าธนาคารกลางสหรัฐจะยังคงอัตราดอกเบี้ยในระดับสูงเป็นระยะเวลานาน หรืออาจมีการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยเพิ่มเติม
ประธานาธิบดีสหรัฐ โดนัลด์ ทรัมป์ แสดงความมองโลกในแง่ดีเมื่อวันพฤหัสบดี โดยกล่าวถึงความหวังสำหรับความสัมพันธ์ทวิภาคีกับจีนที่ "แข็งแกร่งและดีกว่าเดิม" พร้อมทั้งระบุว่าประธานาธิบดีสีได้เสนอตัวช่วยลดความตึงเครียดในความขัดแย้งอิหร่าน การเปลี่ยนแปลงไปสู่การทูตนี้ได้ช่วยหนุนความต้องการความเสี่ยง ซึ่งโดยปกติจะเป็นแรงกดดันต่อความโดดเด่นของดอลลาร์สหรัฐในฐานะสินทรัพย์ปลอดภัย
US Dollar: คำถามที่พบบ่อย
ดอลลาร์สหรัฐ (USD) เป็นสกุลเงินที่ใช้อย่างเป็นทางการในสหรัฐอเมริกา และเป็นสกุลเงินที่ใช้ 'โดยพฤตินัย' ของประเทศอื่น ๆ จำนวนมากที่มีการหมุนเวียนควบคู่ไปกับสกุลเงินท้องถิ่น เป็นสกุลเงินที่มีการซื้อขายกันมากที่สุดในโลก โดยคิดเป็นสัดส่วนมากกว่า 88% ของมูลค่าการซื้อขายแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศทั่วโลก หรือมีมูลค่าธุรกรรมเฉลี่ย 6.6 ล้านล้านดอลลาร์ต่อวันตามข้อมูลของปี 2022 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง สกุลเงิน USD เข้ามารับช่วงต่อตำแหน่งสกุลเงินสำรองของโลกจากสกุลเงินปอนด์ของอังกฤษที่เป็นในประวัติศาสตร์ใหญ่ สกุลเงินดอลลาร์สหรัฐได้ถูกค้ำด้วยทองคำ จนกระทั่งเกิดข้อตกลง Bretton Woods ในปี 1971 เมื่อมาตรฐานการค้ำด้วยทองคำหมดไป
ปัจจัยเดียวที่สำคัญที่สุดที่ส่งผลต่อมูลค่าของดอลลาร์สหรัฐคือนโยบายทางการเงินซึ่งกำหนดโดยธนาคารกลางสหรัฐ (Fed) เฟดมีหน้าที่สองประการ: เพื่อให้บรรลุเสถียรภาพด้านราคา (ควบคุมอัตราเงินเฟ้อ) และส่งเสริมการจ้างงานเต็มรูปแบบ เครื่องมือหลักในการบรรลุเป้าหมายทั้งสองนี้คือการปรับอัตราดอกเบี้ย เมื่อราคาต่าง ๆ เพิ่มสูงขึ้นเร็วเกินไปและอัตราเงินเฟ้อสูงกว่าเป้าหมาย 2% ของเฟด ทางเฟดจะปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยซึ่งจะหนุนค่าเงิน USD แต่เมื่ออัตราเงินเฟ้อลดลงต่ำกว่า 2% หรืออัตราการว่างงานสูงเกินไป เฟดอาจเลือกปรับลดอัตราดอกเบี้ยลง ซึ่งเป็นแรงกดดันต่อสกุลเงินดอลลาร์
ในสถานการณ์ที่รุนแรงมากจริง ๆ ทาง Federal Reserve ยังสามารถพิมพ์ดอลลาร์ออกมาเพิ่มเติมและออกมาตรการผ่อนคลายเชิงปริมาณ (QE) ได้ การทำ QE เป็นกระบวนการที่เฟดเพิ่มการไหลเวียนของสินเชื่อในระบบการเงินที่ติดขัดอยู่อย่างมาก โดยเป็นมาตรการทางนโยบายที่ไม่ได้เป็นมาตรฐานซึ่งใช้เมื่อสินเชื่อหมดเนื่องจากธนาคารจะไม่ให้กู้ยืมระหว่างกัน (เพราะกลัวคู่สัญญาจะผิดนัดชำระหนี้) ก็เป็นทางเลือกสุดท้ายเมื่อการลดอัตราดอกเบี้ยเพียงอย่างเดียวไม่น่าจะบรรลุผลลัพล์ที่จำเป็น ถือเป็นเครื่องทางเลือกสุดท้ายของเฟดในการต่อสู้กับวิกฤติสินเชื่อที่เกิดขึ้นระหว่างวิกฤตการณ์ทางการเงินครั้งใหญ่ในปี 2008 โดยเกี่ยวข้องกับการที่เฟดพิมพ์เงินดอลลาร์เพิ่มขึ้นและใช้เงินเหล่านั้นเพื่อซื้อพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯ ซึ่งส่วนใหญ่มาจากสถาบันการเงินต่าง ๆ การทำ QE มักจะทำให้เงินดอลลาร์สหรัฐอ่อนค่าลง
การกระชับเชิงปริมาณ (QT) เป็นกระบวนการย้อนกลับของการทำ QE โดยที่ Federal Reserve จะหยุดซื้อพันธบัตรจากสถาบันการเงินและไม่นำเงินต้นไปลงทุนใหม่จากพันธบัตรที่ถืออยู่เพื่อซื้อใหม่ ซึ่งมักจะเป็นปัจจัยบวกสำหรับสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐ
บทความแนะนำ
