PMI ภาคบริการของสหรัฐฯ จาก ISM เพิ่มขึ้นเป็น 56.1 ในเดือนกุมภาพันธ์
- PMI ภาคบริการ ISM ปรับตัวเพิ่มขึ้นเป็น 56.1 ในเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งสูงกว่าความเห็นของนักวิเคราะห์
- ดอลลาร์สหรัฐยังคงมีท่าทีขาลงที่ค่อนข้างอ่อนในวันพุธ
กิจกรรมทางเศรษฐกิจในภาคบริการของสหรัฐฯ มีการขยายตัวในเดือนกุมภาพันธ์ โดยดัชนี PMI ภาคบริการจาก ISM ปรับตัวขึ้นเป็น 56.1 จาก 53.8 ในเดือนก่อนหน้า ซึ่งสูงกว่าความคาดหวังของนักวิเคราะห์ที่ 53.5
ผลสำรวจเพิ่มเติมพบว่าดัชนีราคาที่จ่าย ซึ่งเป็นมาตรวัดสำคัญของเงินเฟ้อ ปรับตัวลดลงเป็น 63 จาก 66.6 ขณะที่ดัชนีการจ้างงานเพิ่มขึ้นเป็น 51.8 จาก 50.3 ซึ่งบ่งชี้ถึงการปรับปรุงเล็กน้อยในสภาพตลาดแรงงานในภาคบริการ สุดท้าย ดัชนีคำสั่งซื้อใหม่แข็งแกร่งขึ้นเป็น 58.6 จาก 53.1
ปฏิกิริยาตลาด
เงินดอลลาร์ยังคงมีการเสนอขายอย่างพอประมาณหลังจากการเปิดเผย เนื่องจากนักลงทุนยังคงติดตามพัฒนาการในภูมิทัศน์ทางภูมิรัฐศาสตร์ที่กว้างขึ้นอย่างใกล้ชิด อย่างไรก็ตาม ดัชนีดอลลาร์สหรัฐ (DXY) กลับตัวลดลงบางส่วนจากการปรับตัวขึ้นอย่างแข็งแกร่งในช่วงที่ผ่านมา โดยทะลุต่ำกว่าแนวรับ 99.00
GDP: คำถามที่พบบ่อย
ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของประเทศจะวัดอัตราการเติบโตของเศรษฐกิจในช่วงเวลาที่กําหนด โดยปกติจะประเมินเป็นไตรมาส ตัวเลขที่น่าเชื่อถือที่สุดคือตัวเลขที่เปรียบเทียบ GDP กับไตรมาสก่อนหน้า เช่น ไตรมาสที่ 2 ของปี 2023 เทียบกับไตรมาสที่ 1 ของปี 2023 หรือในช่วงเวลาเดียวกันของปีที่แล้ว เช่น ไตรมาสที่ 2 ของปี 2023 เทียบกับไตรมาสที่ 2 ของปี 2022 ตัวเลข GDP รายไตรมาสรายปีคาดการณ์อัตราการเติบโตของไตรมาสราวกับว่าคงที่ในช่วงที่เหลือของปีหรือไม่ อย่างไรก็ตาม การประเมินด้วยวิธีนี้อาจทําให้เข้าใจผิดได้หากเกิดแรงกระแทกชั่วคราว และส่งผลกระทบต่อการเติบโตในไตรมาสเดียว แต่ไม่น่าจะเป็นเช่นนั้นไปตลอดทั้งปี เช่น การระบาดของโควิดที่เกิดขึ้นในไตรมาสแรกของปี 2020 ส่งผลให้การเติบโตลดลง
โดยทั่วไปผล GDP ที่สูงขึ้นจะเป็นบวกสําหรับสกุลเงินของประเทศเนื่องจากสะท้อนให้เห็นถึงเศรษฐกิจที่กําลังเติบโต การเติบโตของตัวเลข GDP มีแนวโน้มที่จะผลิตสินค้าและบริการที่สามารถส่งออกได้ รวมทั้งดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศที่สูงขึ้น ในทางตรงกันข้าม เมื่อ GDP ลดลง ก็มักทำให้สกุลเงินนั้นๆ ได้รับความนิยมลดลงด้วย เมื่อเศรษฐกิจเติบโต ผู้คนมีแนวโน้มที่จะใช้จ่ายมากขึ้น ซึ่งนําไปสู่ภาวะเงินเฟ้อ ธนาคารกลางของประเทศจึงต้องกําหนดอัตราดอกเบี้ยเพื่อต่อสู้กับอัตราเงินเฟ้อ เกิดผลข้างเคียงจากการดึงดูดเงินทุนไหลเข้าจากนักลงทุนทั่วโลกมากขึ้น ซึ่งจะช่วยให้สกุลเงินท้องถิ่นแข็งค่าขึ้น
เมื่อเศรษฐกิจเติบโตและ GDP เพิ่มขึ้นผู้คนมักจะใช้จ่ายมากขึ้น นําไปสู่ภาวะเงินเฟ้อ ธนาคารกลางของประเทศจึงต้องขึ้นอัตราดอกเบี้ยเพื่อต่อสู้กับอัตราเงินเฟ้อ อัตราดอกเบี้ยที่สูงขึ้นเป็นลบสําหรับทองคําเพราะเพิ่มต้นทุนโอกาสในการถือทองคําเมื่อเทียบกับการวางเงินในบัญชีเงินฝากเงินสด ดังนั้นอัตราการเติบโตของ GDP ที่สูงขึ้นมักจะเป็นปัจจัยขาลงสําหรับราคาทองคํา
บทความแนะนำ
