ธนาคารแห่งประเทศไทยปรับลดอัตราดอกเบี้ยลงสู่ระดับ 1% เหนือความคาดหมาย ถือเป็นการดำเนินมาตรการผ่อนคลายติดต่อกันเป็นครั้งที่สอง

TradingKey - ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) ได้ปรับลดอัตราดอกเบี้ยนโยบายลงเหลือร้อยละ 1.00 ซึ่งเป็นระดับที่ต่ำที่สุดนับตั้งแต่เดือนกันยายน 2565 โดยถือเป็นมาตรการผ่อนคลายทางการเงินครั้งที่สองติดต่อกันเพื่อสนับสนุนการฟื้นตัวของเศรษฐกิจและแก้ไขปัญหาความซบเซาของการเติบโตภายในประเทศรวมถึงความเสี่ยงด้านเงินฝืดที่เพิ่มสูงขึ้น

คณะกรรมการนโยบายการเงินของธนาคารแห่งประเทศไทยมีมติ 4 ต่อ 2 เสียงในการสนับสนุนให้ปรับลดอัตราดอกเบี้ยในการประชุมครั้งแรกของปี โดยมีกรรมการ 2 ท่านลงมติให้คงอัตราดอกเบี้ยเดิมไว้

การปรับลดอัตราดอกเบี้ยครั้งนี้เป็นการตอบสนองต่อแรงกดดันสองด้านที่เศรษฐกิจไทยกำลังเผชิญ ในแง่ของการเติบโตทางเศรษฐกิจ คาดการณ์ว่า GDP ของไทยจะขยายตัวร้อยละ 2.0 ในปี 2568 ขณะที่ศูนย์วิจัยกสิกรไทยคาดการณ์ว่าจะชะลอตัวลงอีกเหลือร้อยละ 1.6 ในปี 2569 โดยมีแนวโน้มการส่งออกที่ไม่แน่นอนและอุปสงค์ภายในประเทศที่อ่อนแอเป็นปัจจัยถ่วงหลัก

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น ความเสี่ยงด้านเงินฝืดยังคงสะสมอย่างต่อเนื่อง โดยอัตราเงินเฟ้อของไทยติดลบติดต่อกันเป็นเวลาสิบเดือน แตะระดับ -0.66% ในเดือนมกราคม 2569 ซึ่งต่ำกว่าช่วงเป้าหมายร้อยละ 1-3 ของธนาคารกลางอย่างมาก

ในฐานะเศรษฐกิจที่พึ่งพาการส่งออกมากกว่าร้อยละ 60 แนวโน้มการส่งออกและเศรษฐกิจของไทยจึงมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับการปรับลดดอกเบี้ยครั้งนี้ ในมุมมองด้านการส่งออก การปรับลดดอกเบี้ยจะนำไปสู่การอ่อนค่าของเงินบาท ทำให้สินค้าส่งออกของไทย เช่น อิเล็กทรอนิกส์ ผลิตภัณฑ์ยาง และสินค้าเกษตร มีความสามารถในการแข่งขันด้านราคามากขึ้นในตลาดโลก ซึ่งคาดว่าจะช่วยป้องกันความเสี่ยงจากการหดตัวร้อยละ 1.2 ของการส่งออกในปี 2569 โดยให้การสนับสนุนโดยเฉพาะแก่ผู้ส่งออกขนาดกลางและขนาดย่อมที่ต้องพึ่งพาความได้เปรียบด้านราคา

สำหรับผู้ส่งออกและนักท่องเที่ยวต่างชาติ การอ่อนค่าของเงินบาทถือเป็นข่าวดี เนื่องจากผู้ส่งออกสามารถชิงส่วนแบ่งการตลาดด้วยการตั้งราคาที่ได้เปรียบ และค่าใช้จ่ายของนักท่องเที่ยวในไทยจะลดลง อย่างไรก็ตาม สำหรับประชาชนทั่วไป ราคาสินค้านำเข้า (เช่น น้ำมัน อิเล็กทรอนิกส์ และสินค้าฟุ่มเฟือย) อาจเพิ่มสูงขึ้น ซึ่งจะเป็นการผลักดันค่าครองชีพให้สูงขึ้น

การปรับลดอัตราดอกเบี้ยโดยธนาคารแห่งประเทศไทยครั้งนี้เป็นภาพสะท้อนที่ชัดเจนของเศรษฐกิจตลาดเกิดใหม่ที่ตอบสนองต่อแรงกดดันทางเศรษฐกิจ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการดำเนินกลยุทธ์เชิงนโยบายและความท้าทายในการพัฒนาของกลุ่มประเทศเกิดใหม่ภายใต้การปรับตัวของสภาพแวดล้อมทางการเงินทั่วโลก