การคาดการณ์ราคาดัชนีดอลลาร์สหรัฐ: ทดสอบขอบล่างของกรอบราคาขาขึ้นที่ประมาณ 98.50
- ดัชนีดอลลาร์สหรัฐกำลังพยายามทะลุลงต่ำกว่ากรอบราคาขาขึ้นที่ประมาณ 98.50
- ดัชนีความแข็งแกร่งสัมพัทธ์ (RSI) 14 วันอยู่ที่ระดับ 50 ซึ่งบ่งชี้ว่าทิศทางของตลาดเป็นกลาง
- แนวต้านหลักอยู่ที่เส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่แบบเอ็กซ์โพเนนเชียล (EMA) 9 วันที่ 98.76
ดัชนีดอลลาร์สหรัฐ (DXY) ซึ่งวัดมูลค่าของเงินดอลลาร์สหรัฐ (USD) เทียบกับ 6 สกุลเงินหลัก ยังคงขยายการขาดทุนเป็นวันที่สองติดต่อกัน โดยซื้อขายอยู่ที่ประมาณ 98.60 ในช่วงชั่วโมงการซื้อขายของเอเชียในวันอังคาร การวิเคราะห์ทางเทคนิคของกราฟรายวันแสดงให้เห็นว่าดัชนีดอลลาร์กำลังทดสอบขอบล่างของรูปแบบกรอบราคาขาขึ้น ซึ่งบ่งชี้ถึงการเปลี่ยนแปลงโมเมนตัมจากขาขึ้นเป็นขาลง
โมเมนตัมราคาระยะสั้นอ่อนแอลงเมื่อ DXY เคลื่อนตัวต่ำกว่าเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่แบบเอ็กซ์โพเนนเชียล (EMA) 9 วัน นอกจากนี้ ดัชนีความแข็งแกร่งสัมพัทธ์ (RSI) 14 วันอยู่ที่ระดับ 50 ซึ่งบ่งชี้ว่าทิศทางของตลาดเป็นกลาง การเคลื่อนไหวเพิ่มเติมจะให้ทิศทางที่ชัดเจน
ในด้านลบ การทะลุลงต่ำกว่ากรอบราคาขาขึ้นที่ระดับจิตวิทยา 98.50 จะทำให้ดัชนีดอลลาร์สหรัฐต้องทดสอบเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 50 วันที่ 98.36 การลดลงเพิ่มเติมต่ำกว่าพื้นที่สนับสนุนนี้จะเปิดโอกาสให้ DXY เคลื่อนตัวไปยังบริเวณรอบ 96.22 ซึ่งเป็นระดับต่ำสุดตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2022 ที่ทำได้เมื่อวันที่ 17 กันยายน
ดัชนีดอลลาร์สหรัฐอาจพยายามทะลุขึ้นเหนือเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 9 วันที่ 98.76 เพื่อเสริมสร้างโมเมนตัมราคาระยะสั้น ซึ่งอาจทำให้ดัชนีดอลลาร์เข้าใกล้ระดับสูงสุดในรอบสองเดือนที่ 99.56 ซึ่งทำได้เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม แนวต้านเพิ่มเติมอยู่ที่ระดับสูงสุดในรอบห้าเดือนที่ 100.26 ซึ่งบันทึกไว้เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ตามด้วยขอบบนของกรอบราคาขาขึ้นที่ประมาณ 101.00
ดัชนีดอลลาร์สหรัฐ: กราฟรายวัน
US Dollar: คำถามที่พบบ่อย
ดอลลาร์สหรัฐ (USD) เป็นสกุลเงินที่ใช้อย่างเป็นทางการในสหรัฐอเมริกา และเป็นสกุลเงินที่ใช้ 'โดยพฤตินัย' ของประเทศอื่น ๆ จำนวนมากที่มีการหมุนเวียนควบคู่ไปกับสกุลเงินท้องถิ่น เป็นสกุลเงินที่มีการซื้อขายกันมากที่สุดในโลก โดยคิดเป็นสัดส่วนมากกว่า 88% ของมูลค่าการซื้อขายแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศทั่วโลก หรือมีมูลค่าธุรกรรมเฉลี่ย 6.6 ล้านล้านดอลลาร์ต่อวันตามข้อมูลของปี 2022 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง สกุลเงิน USD เข้ามารับช่วงต่อตำแหน่งสกุลเงินสำรองของโลกจากสกุลเงินปอนด์ของอังกฤษที่เป็นในประวัติศาสตร์ใหญ่ สกุลเงินดอลลาร์สหรัฐได้ถูกค้ำด้วยทองคำ จนกระทั่งเกิดข้อตกลง Bretton Woods ในปี 1971 เมื่อมาตรฐานการค้ำด้วยทองคำหมดไป
ปัจจัยเดียวที่สำคัญที่สุดที่ส่งผลต่อมูลค่าของดอลลาร์สหรัฐคือนโยบายทางการเงินซึ่งกำหนดโดยธนาคารกลางสหรัฐ (Fed) เฟดมีหน้าที่สองประการ: เพื่อให้บรรลุเสถียรภาพด้านราคา (ควบคุมอัตราเงินเฟ้อ) และส่งเสริมการจ้างงานเต็มรูปแบบ เครื่องมือหลักในการบรรลุเป้าหมายทั้งสองนี้คือการปรับอัตราดอกเบี้ย เมื่อราคาต่าง ๆ เพิ่มสูงขึ้นเร็วเกินไปและอัตราเงินเฟ้อสูงกว่าเป้าหมาย 2% ของเฟด ทางเฟดจะปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยซึ่งจะหนุนค่าเงิน USD แต่เมื่ออัตราเงินเฟ้อลดลงต่ำกว่า 2% หรืออัตราการว่างงานสูงเกินไป เฟดอาจเลือกปรับลดอัตราดอกเบี้ยลง ซึ่งเป็นแรงกดดันต่อสกุลเงินดอลลาร์
ในสถานการณ์ที่รุนแรงมากจริง ๆ ทาง Federal Reserve ยังสามารถพิมพ์ดอลลาร์ออกมาเพิ่มเติมและออกมาตรการผ่อนคลายเชิงปริมาณ (QE) ได้ การทำ QE เป็นกระบวนการที่เฟดเพิ่มการไหลเวียนของสินเชื่อในระบบการเงินที่ติดขัดอยู่อย่างมาก โดยเป็นมาตรการทางนโยบายที่ไม่ได้เป็นมาตรฐานซึ่งใช้เมื่อสินเชื่อหมดเนื่องจากธนาคารจะไม่ให้กู้ยืมระหว่างกัน (เพราะกลัวคู่สัญญาจะผิดนัดชำระหนี้) ก็เป็นทางเลือกสุดท้ายเมื่อการลดอัตราดอกเบี้ยเพียงอย่างเดียวไม่น่าจะบรรลุผลลัพล์ที่จำเป็น ถือเป็นเครื่องทางเลือกสุดท้ายของเฟดในการต่อสู้กับวิกฤติสินเชื่อที่เกิดขึ้นระหว่างวิกฤตการณ์ทางการเงินครั้งใหญ่ในปี 2008 โดยเกี่ยวข้องกับการที่เฟดพิมพ์เงินดอลลาร์เพิ่มขึ้นและใช้เงินเหล่านั้นเพื่อซื้อพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯ ซึ่งส่วนใหญ่มาจากสถาบันการเงินต่าง ๆ การทำ QE มักจะทำให้เงินดอลลาร์สหรัฐอ่อนค่าลง
การกระชับเชิงปริมาณ (QT) เป็นกระบวนการย้อนกลับของการทำ QE โดยที่ Federal Reserve จะหยุดซื้อพันธบัตรจากสถาบันการเงินและไม่นำเงินต้นไปลงทุนใหม่จากพันธบัตรที่ถืออยู่เพื่อซื้อใหม่ ซึ่งมักจะเป็นปัจจัยบวกสำหรับสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐ
บทความแนะนำ
