กระแสความตื่นตัวกลับมาอีกครั้ง อัตราส่วนทองคำต่อเงินร่วงลงต่ำกว่า 50 สู่ระดับต่ำสุดในรอบ 14 ปี เหตุใด Goldman Sachs จึงเปิดสถานะ Long สวนทางกับแนวโน้ม?

TradingKey - ตั้งแต่เริ่มต้นปี 2569 ตลาดโลหะทั่วโลกยังคงรักษาภาวะ "การพุ่งขึ้นช่วงเปิดตลาด" (opening rally) อย่างต่อเนื่อง โดยสินค้าโภคภัณฑ์ส่วนใหญ่มีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้นอย่างรุนแรง ทองคำ , เงิน, ทองแดง, ดีบุก และโลหะหลักประเภทอื่นๆ ต่างพุ่งแตะระดับสูงสุดเป็นประวัติการณ์ เนื่องจากบรรยากาศในตลาดยังคงเป็นขาขึ้นและมีเงินทุนไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

ในบรรดาโลหะเหล่านี้ ผลงานของแร่เงินมีความโดดเด่นเป็นพิเศษ ข้อมูลระบุว่า ในช่วง 50 วันที่ผ่านมาเพียงอย่างเดียว ราคาเงินพุ่งสูงขึ้นสะสมกว่า 80% ซึ่งทำผลงานได้ดีกว่าทองคำอย่างมาก ในสัปดาห์นี้ ราคาสปอตเงินได้ทะลุระดับ 90 ดอลลาร์ต่อออนซ์ ขณะที่ "อัตราส่วนทองคำต่อเงิน" (gold-to-silver ratio) ซึ่งเป็นดัชนีชี้วัดสำคัญสำหรับการกำหนดราคาเปรียบเทียบ ได้ร่วงลงต่ำกว่า 50 ชั่วขณะ ซึ่งเป็นระดับต่ำสุดในรอบ 14 ปี

Augustin Magnien หัวหน้าฝ่ายซื้อขายโลหะมีค่าของ Goldman Sachs ตั้งข้อสังเกตว่า ปัจจุบันแร่เงินกำลังเป็นศูนย์กลางของการค้าโลกและการดำเนินกลยุทธ์ทางภูมิรัฐศาสตร์ โดยสหรัฐฯ ได้บรรจุแร่เงินไว้ใน "รายชื่อแร่ธาตุวิกฤต" ขณะที่จีนกำลังคุมเข้มการควบคุมการส่งออก ขณะเดียวกัน ปัจจัยต่างๆ เช่น ความต้องการกระจายพอร์ตการลงทุนและความคาดหวังเรื่องการผ่อนคลายนโยบายของธนาคารกลางสหรัฐฯ (เฟด) ได้ประสานเข้าด้วยกันเพื่อหนุนให้ราคาเงินพุ่งแตะระดับสูงสุดเป็นประวัติการณ์

เป็นฟองสบู่เก็งกำไรหรือการปรับราคาใหม่เชิงโครงสร้าง?

นับตั้งแต่ต้นปี 2568 ราคาเงินได้พุ่งทะยานขึ้นอย่างรุนแรง โดยเพิ่มขึ้นสะสมถึง 190% ซึ่งสูงกว่าทองคำที่ปรับตัวขึ้น 75% อย่างมาก โดยอัตราส่วนการปรับตัวขึ้นคิดเป็นเกือบ 2.5 เท่า ขณะเดียวกัน อัตราส่วนทองคำต่อเงินได้ดิ่งลงจากระดับสูงสุดเดิมที่ 105 มาอยู่ที่ประมาณ 50 ซึ่งหมายความว่า เมื่อเทียบกับทองคำแล้ว ปัจจุบันแร่เงินอยู่ในช่วงที่ "ถูกประเมินค่าสูงเกินไป" ในเชิงประวัติศาสตร์ .

อย่างไรก็ตาม นักวิเคราะห์ส่วนใหญ่ในอุตสาหกรรมไม่ได้มองว่านี่เป็นการพุ่งขึ้นจากการเก็งกำไรเพียงอย่างเดียว พวกเขาชี้ให้เห็นว่าหัวใจสำคัญของการลดลงอย่างรวดเร็วของอัตราส่วนทองคำต่อเงินนั้น ไม่ได้ถูกขับเคลื่อนโดยกระแสความรู้สึกในระยะสั้น แต่เป็นการตีค่าราคาเงินใหม่ในฐานะ "ทรัพยากรเชิงกลยุทธ์" และ "โลหะอุตสาหกรรมที่สำคัญ" .

จากสถิติย้อนหลังตั้งแต่ปี 2523 การแคบลงอย่างมีนัยสำคัญของอัตราส่วนทองคำต่อเงินทุกครั้งมักเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับการฟื้นตัวของกิจกรรมภาคการผลิต โดยมีตรรกะคือ: การฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ → ดัชนี PMI ภาคการผลิตปรับตัวขึ้น → ความต้องการใช้เงินในอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น → ราคาเงินทำผลงานได้ดีกว่าทองคำ → อัตราส่วนทองคำต่อเงินลดลง

อย่างไรก็ตาม การเคลื่อนไหวในครั้งนี้ได้ทำลายรูปแบบดังกล่าว ดัชนีผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อ (PMI) ภาคการผลิตของสหรัฐฯ ยังคงอยู่ต่ำกว่าเกณฑ์ขยายตัวที่ระดับ 50 จุด โดยอยู่ที่ 47.9 และซบเซาติดต่อกันเป็นเวลา 10 เดือน แต่อัตราส่วนทองคำต่อเงินกลับลดลงอย่างมาก ภาวะ "ความไม่สอดคล้องกัน" (decoupling) นี้บ่งชี้ว่าการพุ่งขึ้นของแร่เงินในปัจจุบันไม่ได้ขับเคลื่อนโดยวัฏจักรการผลิตแบบเดิม แต่กลับนำโดยตรรกะใหม่

ข้อมูลล่าสุดจาก Vanda Research แสดงให้เห็นว่ากิจกรรมการซื้อขายแร่เงินในปัจจุบันอยู่ที่ 2.1 เท่าของค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 3 เดือน ซึ่งแซงหน้าความร้อนแรงของทั้งตลาดทองคำและคริปโทเคอร์เรนซี

แตกต่างจากเหตุการณ์ "Silver Short Squeeze" ในปี 2564 เงินทุนที่ไหลเข้ามาในขณะนี้ดูเหมือนจะเป็นเชิงโครงสร้างและมีระยะยาวมากกว่า

ในช่วง 30 วันที่ผ่านมาเพียงอย่างเดียว นักลงทุนรายย่อยได้ทุ่มเงินกว่า 920 ล้านดอลลาร์เข้าสู่กองทุน ETF ที่เกี่ยวข้องกับแร่เงิน เช่น SLV, PSLV และ AGQ ซึ่งเป็นระดับสูงสุดเป็นประวัติการณ์สำหรับรายเดือน

ในขณะเดียวกัน iShares Silver Trust (SLV) ซึ่งเป็นกองทุน ETF เงินที่ใหญ่ที่สุดในโลก มียอดเงินไหลเข้าสุทธิจากรายย่อยติดต่อกัน 169 วันทำการ ซึ่งเป็นสถิติที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

ปัจจัยหนุนการพุ่งขึ้นของแร่เงินอยู่เหนือวัฏจักรอุตสาหกรรมแบบเดิม

สาเหตุพื้นฐานของปรากฏการณ์นี้คือ เมื่อภูมิทัศน์การผลิตทั่วโลกเปลี่ยนไป น้ำหนักของภาคการผลิตสหรัฐฯ ในเศรษฐกิจโลกจึงค่อยๆ ลดลง ในขณะที่ความต้องการใช้เงินจริงจากตลาดเกิดใหม่ รวมถึงจีน อินเดีย และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ ปัจจัยด้านภูมิรัฐศาสตร์และประเด็นความมั่นคงด้านทรัพยากรได้ทำให้สถานะเชิงกลยุทธ์ของแร่เงินมีความโดดเด่นมากขึ้นเรื่อยๆ

ปัจจุบันแร่เงินกำลังเปลี่ยนผ่านจากโลหะมีค่าแบบดั้งเดิมไปสู่ "โลหะวิกฤตแห่งอนาคต" โดยมีบทบาทสำคัญในอุตสาหกรรมเกิดใหม่หลายประเภท เช่น ยานยนต์ไฟฟ้า เทคโนโลยีโฟโตโวลตาอิก ชิป AI และศูนย์ข้อมูล เนื่องจากเป็นโลหะที่นำไฟฟ้าได้ดีที่สุด จึงไม่สามารถทดแทนได้ในสาขาหลักๆ เช่น การส่งไฟฟ้าอย่างมีประสิทธิภาพ ความเร็วในการประมวลผลข้อมูล และการแปลงพลังงานแสงอาทิตย์

สิ่งนี้ยังอธิบายด้วยว่าทำไมการรับรู้ของตลาดต่อมูลค่าของแร่เงินจึงเปลี่ยนไป โดยไม่ได้เป็นเพียง "ทางเลือกที่ถูกกว่าทองคำ" อีกต่อไป แต่เป็นโลหะที่ทำหน้าที่เป็นหัวใจสำคัญในการสนับสนุนพลังงานสะอาดและการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัล เมื่อไม่นานมานี้ ประเทศเศรษฐกิจหลักหลายแห่งได้บรรจุแร่เงินไว้ในรายการ "แร่ธาตุวิกฤต" หรือ "โลหะหายาก" ซึ่งยิ่งช่วยเสริมสร้างคุณลักษณะเชิงกลยุทธ์ของแร่เงินให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

จากมุมมองด้านปัจจัยพื้นฐาน แร่เงินกำลังเผชิญกับภาวะอุปสงค์และอุปทานที่ไม่สมดุลเชิงโครงสร้าง การเติบโตของการผลิตเหมืองเงินทั่วโลกแทบหยุดชะงักตั้งแต่ปี 2558 โดยมีผลผลิตต่อปีอยู่ระหว่าง 30,000 ถึง 33,000 เมตริกตัน ในขณะที่ความต้องการจากภาคส่วนต่างๆ เช่น โฟโตโวลตาอิก ยานยนต์ และอิเล็กทรอนิกส์ ขยายตัวอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2564 ข้อมูลระบุว่าการบริโภคเงินจริงสูงเกินกว่าอุปทานติดต่อกันหลายปี ส่งผลให้สต็อกสินค้าลดลงอย่างต่อเนื่อง ในปี 2567 การใช้เงินในภาคส่วนพลังงานแสงอาทิตย์พุ่งขึ้นเกือบ 70% เมื่อเทียบเป็นรายปี ยิ่งทำให้ภาวะตึงตัวของอุปทานรุนแรงขึ้น

ขณะเดียวกัน ความคาดหวังของตลาดกำลังเพิ่มความผันผวนของราคา มีข่าวลือว่าสหรัฐฯ อาจเรียกเก็บภาษีนำเข้าแร่เงินในอัตราสูง (อาจสูงถึง 50%) ส่งผลให้มีการเร่งส่งมอบเงินไปยังสหรัฐฯ ล่วงหน้า ซึ่งซ้ำเติมความตึงตัวของสต็อกในตลาดลอนดอน ภาวะขาดแคลนสภาพคล่องนี้ทำหน้าที่เป็นตัวขยายการแกว่งตัวของราคาที่รุนแรง และอาจผลักดันตลาดเข้าสู่ภาวะที่ไร้เหตุผล

อย่างไรก็ตาม ในบางครั้งตลาดก็ต้องเผชิญกับความเสี่ยงของภาวะร้อนแรงเกินไป

นักยุทธศาสตร์ด้านสินค้าโภคภัณฑ์ที่ BMO Capital Markets ชี้ให้เห็นว่า แม้ปัจจัยขับเคลื่อนเชิงโครงสร้างของแร่เงินจะยังคงอยู่ แต่ก็ไม่สามารถตัดความเป็นไปได้ของความเสี่ยงในการปรับฐานหลังจากพุ่งขึ้นอย่างร้อนแรงเกินไป

บริษัทคาดการณ์ว่าเมื่ออุปทานค่อยๆ ฟื้นตัว ตลาดเงินจริงอาจเปลี่ยนจากภาวะตึงตัวไปสู่ภาวะส่วนเกินเล็กน้อย ซึ่งอาจส่งผลให้อัตราส่วนทองคำต่อเงินกลับเข้าสู่ทิศทางขาขึ้นตามแนวโน้มในอดีต ตามแบบจำลองทางสถิติในอดีตพบว่ามีความสัมพันธ์ระยะยาวที่สำคัญระหว่างอุปทานส่วนเกินของแร่เงินกับอัตราส่วนทองคำต่อเงินนับตั้งแต่การล่มสลายของระบบ Bretton Woods โดยเมื่ออุปทานเกินความต้องการ อัตราส่วนทองคำต่อเงินมักจะเป็นแนวโน้มขาขึ้น และแร่เงินจะทำผลงานได้ดีกว่าทองคำก็ต่อเมื่อภาวะอุปสงค์และอุปทานตึงตัวเท่านั้น

นอกจากนี้ จากมุมมองของการใช้งานในภาคอุตสาหกรรม แม้ว่าความต้องการลงทุนจะขับเคลื่อนการเพิ่มขึ้นของราคาในปัจจุบัน แต่แนวโน้มในอนาคตจะขึ้นอยู่กับว่าการบริโภคขั้นสุดท้ายจะสามารถเติบโตได้อย่างต่อเนื่องหรือไม่ โดย BMO ระบุเป็นพิเศษว่าการบริโภคเงินในอุตสาหกรรมพลังงานแสงอาทิตย์อาจถึงจุดอิ่มตัวแล้ว เมื่อการปฏิวัติด้านประสิทธิภาพการคำนวณชะลอตัวลง สารทดแทนวัสดุใหม่ๆ ยังไม่พร้อมใช้งาน และแนวโน้มการลดต้นทุนการผลิตยังคงดำเนินอยู่ ราคาที่ขอบเขตของแร่เงินในห่วงโซ่อุตสาหกรรมบางประเภทอาจเผชิญกับแรงกดดัน

ทองคำ: ราชาผู้ถูกประเมินค่าต่ำเกินไป

ในขณะที่ตลาดให้ความสนใจกับผลงานที่แข็งแกร่งของแร่เงิน Goldman Sachs ชี้ให้เห็นว่าทองคำก็ทำผลงานได้ยอดเยี่ยมในปี 2568 โดยเพิ่มขึ้นถึง 67% ต่อปี ท่ามกลางภาวะที่อัตราส่วนทองคำต่อเงินดิ่งลงอย่างรุนแรง สถานะของทองคำในฐานะสินทรัพย์ทางเลือกหลักสำหรับการป้องกันความเสี่ยงจากเงินดอลลาร์ได้ถูกบดบังด้วยกระแสการเก็งกำไรระยะสั้นในตลาดเงิน อย่างไรก็ตาม ตรรกะด้านมูลค่าระยะยาวของทองคำยังคงพัฒนาไปอย่างมั่นคง

Goldman Sachs เชื่อว่าปัจจุบันการจัดสรรการลงทุนในกองทุน ETF ทองคำคิดเป็นเพียง 0.17% ของพอร์ตการลงทุนทางการเงินที่ไม่ใช่เงินสดในสหรัฐฯ ซึ่งต่ำกว่าระดับสูงสุดเป็นประวัติการณ์ในปี 2555 อย่างมาก ซึ่งบ่งชี้ว่ายังมีโอกาสเติบโตสำหรับการถือครองทองคำ

เมื่อเทียบกับแร่เงิน ทองคำมีข้อได้เปรียบเชิงโครงสร้างที่สำคัญกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้รับการสนับสนุนจากการซื้ออย่างต่อเนื่องของธนาคารกลางทั่วโลก Goldman Sachs คาดการณ์ว่ายอดซื้อทองคำเฉลี่ยรายเดือนของธนาคารกลางทั่วโลกจะแตะ 70 ตันในปี 2569 ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยรายเดือนก่อนปี 2565 ที่ประมาณ 17 ตันอย่างมาก ความต้องการอย่างเป็นทางการที่ยาวนานและมั่นคงนี้จะเป็นพื้นฐานที่แข็งแกร่งให้กับราคาทองคำ

นอกจากนี้ ข้อมูลในอดีตแสดงให้เห็นว่าความผันผวนของแร่เงินนั้นสูงกว่าทองคำมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงที่แร่เงินทำผลงานได้ดีกว่า ซึ่งมักนำไปสู่การหดตัวอย่างรุนแรงของอัตราส่วนทองคำต่อเงิน

ในปี 2568 แร่เงินทำผลงานได้ดีกว่าทองคำประมาณ 82 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งเป็นส่วนต่างที่กว้างที่สุดในรอบ 20 ปี แม้ว่าความแข็งแกร่งนี้จะส่งผลให้อัตราส่วนทองคำต่อเงินร่วงลงอย่างรวดเร็ว แต่ Goldman Sachs เตือนว่าปัจจัยที่สนับสนุนการพุ่งขึ้นของแร่เงินนั้นอาจไม่ยั่งยืน