ดัชนีดอลลาร์สหรัฐ (DXY) แตะแนวต้านใกล้ระดับ 100.50 ก่อนการเปิดเผยข้อมูล NFP
- ดัชนีดอลลาร์สหรัฐ (DXY) แตะพื้นที่แนวต้านที่สำคัญก่อน 100.50 หลังจากการปรับตัวขึ้นติดต่อกันเป็นเวลา 5 วัน
- บันทึกการประชุมเฟดที่มีแนวโน้มแข็งกร้าวล่าสุดได้สร้างแรงกระตุ้นใหม่ให้กับดอลลาร์สหรัฐ
- ในภายหลังวันนี้ ข้อมูล NFP ของสหรัฐฯ อาจกำหนดทิศทางระยะสั้นของเงินดอลลาร์
ดอลลาร์สหรัฐซื้อขายสูงขึ้นทั่วทั้งตลาดในวันพฤหัสบดี เนื่องจากนักลงทุนปรับลดการเก็งการปรับลดอัตราดอกเบี้ยของเฟดในเดือนธันวาคม ดัชนี USD ซึ่งวัดมูลค่าของดอลลาร์เทียบกับตะกร้าสกุลเงินเพื่อนบ้าน ได้แตะพื้นที่ระหว่าง 100.35 ถึง 100.50 ซึ่งเคยกดดันแนวโน้มขาขึ้นในเดือนพฤษภาคม สิงหาคม และต้นเดือนพฤศจิกายน
การเปิดเผยบันทึกการประชุมเฟดที่มีแนวโน้มแข็งกร้าวล่าสุดได้สร้างแรงกระตุ้นใหม่ให้กับดอลลาร์สหรัฐที่แข็งแกร่งอยู่แล้ว ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากอารมณ์ตลาดที่หลีกเลี่ยงความเสี่ยงในวันก่อนหน้า
ตลาดปรับลดความหวังในการปรับลดอัตราดอกเบี้ยในเดือนธันวาคม
เฟดปรับลดอัตราดอกเบี้ยลง 0.25% เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม อย่างไรก็ตาม บันทึกการประชุมได้เปิดเผยความแตกต่างที่กว้างกว่าที่คาดไว้ภายในคณะกรรมการ โดยมี "หลายคน" ที่คัดค้านการตัดสินใจนี้ ซึ่งได้สร้างความสงสัยเกี่ยวกับความเป็นไปได้ในการผ่อนคลายนโยบายการเงินเพิ่มเติมในเดือนธันวาคม
นอกจากนี้ ดอลลาร์ยังปรับตัวขึ้นแตะระดับสูงสุดในรอบ 10 เดือนเมื่อเทียบกับเงินเยนญี่ปุ่น เนื่องจากข่าวว่าคณะรัฐมนตรีของนายกรัฐมนตรีทาคาอิชิเตรียมแพ็คเกจกระตุ้นเศรษฐกิจที่อาจเกิน 20 ล้านล้านเยน (129 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ได้สร้างความกังวลเกี่ยวกับการเงินสาธารณะของญี่ปุ่น
ในสหรัฐฯ ความสนใจในวันศุกร์อยู่ที่รายงานการจ้างงานนอกภาคเกษตร (NFP) ของสหรัฐฯ ที่ล่าช้าในเดือนกันยายน ซึ่งคาดว่าจะแสดงให้เห็นว่าเศรษฐกิจสหรัฐฯ สร้างงานใหม่ 55,000 ตำแหน่งในเดือนนี้ ตัวเลขเหล่านี้ดีขึ้นจากการเพิ่มขึ้น 22,000 ตำแหน่งในเดือนสิงหาคม แต่ยังคงต่ำกว่าค่าเฉลี่ยในปี 2024 อย่างมาก
US Dollar: คำถามที่พบบ่อย
ดอลลาร์สหรัฐ (USD) เป็นสกุลเงินที่ใช้อย่างเป็นทางการในสหรัฐอเมริกา และเป็นสกุลเงินที่ใช้ 'โดยพฤตินัย' ของประเทศอื่น ๆ จำนวนมากที่มีการหมุนเวียนควบคู่ไปกับสกุลเงินท้องถิ่น เป็นสกุลเงินที่มีการซื้อขายกันมากที่สุดในโลก โดยคิดเป็นสัดส่วนมากกว่า 88% ของมูลค่าการซื้อขายแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศทั่วโลก หรือมีมูลค่าธุรกรรมเฉลี่ย 6.6 ล้านล้านดอลลาร์ต่อวันตามข้อมูลของปี 2022 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง สกุลเงิน USD เข้ามารับช่วงต่อตำแหน่งสกุลเงินสำรองของโลกจากสกุลเงินปอนด์ของอังกฤษที่เป็นในประวัติศาสตร์ใหญ่ สกุลเงินดอลลาร์สหรัฐได้ถูกค้ำด้วยทองคำ จนกระทั่งเกิดข้อตกลง Bretton Woods ในปี 1971 เมื่อมาตรฐานการค้ำด้วยทองคำหมดไป
ปัจจัยเดียวที่สำคัญที่สุดที่ส่งผลต่อมูลค่าของดอลลาร์สหรัฐคือนโยบายทางการเงินซึ่งกำหนดโดยธนาคารกลางสหรัฐ (Fed) เฟดมีหน้าที่สองประการ: เพื่อให้บรรลุเสถียรภาพด้านราคา (ควบคุมอัตราเงินเฟ้อ) และส่งเสริมการจ้างงานเต็มรูปแบบ เครื่องมือหลักในการบรรลุเป้าหมายทั้งสองนี้คือการปรับอัตราดอกเบี้ย เมื่อราคาต่าง ๆ เพิ่มสูงขึ้นเร็วเกินไปและอัตราเงินเฟ้อสูงกว่าเป้าหมาย 2% ของเฟด ทางเฟดจะปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยซึ่งจะหนุนค่าเงิน USD แต่เมื่ออัตราเงินเฟ้อลดลงต่ำกว่า 2% หรืออัตราการว่างงานสูงเกินไป เฟดอาจเลือกปรับลดอัตราดอกเบี้ยลง ซึ่งเป็นแรงกดดันต่อสกุลเงินดอลลาร์
ในสถานการณ์ที่รุนแรงมากจริง ๆ ทาง Federal Reserve ยังสามารถพิมพ์ดอลลาร์ออกมาเพิ่มเติมและออกมาตรการผ่อนคลายเชิงปริมาณ (QE) ได้ การทำ QE เป็นกระบวนการที่เฟดเพิ่มการไหลเวียนของสินเชื่อในระบบการเงินที่ติดขัดอยู่อย่างมาก โดยเป็นมาตรการทางนโยบายที่ไม่ได้เป็นมาตรฐานซึ่งใช้เมื่อสินเชื่อหมดเนื่องจากธนาคารจะไม่ให้กู้ยืมระหว่างกัน (เพราะกลัวคู่สัญญาจะผิดนัดชำระหนี้) ก็เป็นทางเลือกสุดท้ายเมื่อการลดอัตราดอกเบี้ยเพียงอย่างเดียวไม่น่าจะบรรลุผลลัพล์ที่จำเป็น ถือเป็นเครื่องทางเลือกสุดท้ายของเฟดในการต่อสู้กับวิกฤติสินเชื่อที่เกิดขึ้นระหว่างวิกฤตการณ์ทางการเงินครั้งใหญ่ในปี 2008 โดยเกี่ยวข้องกับการที่เฟดพิมพ์เงินดอลลาร์เพิ่มขึ้นและใช้เงินเหล่านั้นเพื่อซื้อพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯ ซึ่งส่วนใหญ่มาจากสถาบันการเงินต่าง ๆ การทำ QE มักจะทำให้เงินดอลลาร์สหรัฐอ่อนค่าลง
การกระชับเชิงปริมาณ (QT) เป็นกระบวนการย้อนกลับของการทำ QE โดยที่ Federal Reserve จะหยุดซื้อพันธบัตรจากสถาบันการเงินและไม่นำเงินต้นไปลงทุนใหม่จากพันธบัตรที่ถืออยู่เพื่อซื้อใหม่ ซึ่งมักจะเป็นปัจจัยบวกสำหรับสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐ
บทความแนะนำ
