TradingKey - ดัชนี S&P 500 ร่วงลงต่ำกว่าเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วัน ซึ่งเป็นระดับที่จับตากันอย่างใกล้ชิด ตามรอยดัชนีเฉลี่ยอุตสาหกรรมดาวโจนส์ ดัชนี Nasdaq Composite และดัชนีหุ้นขนาดเล็กและขนาดกลาง ในการส่งสัญญาณว่าแนวโน้มระยะยาวกำลังอ่อนแรงลง ขณะที่กระแสการลงทุนในธีม AI ยังคงชะลอความร้อนแรงลงอย่างต่อเนื่อง แรงเทขายในตลาดจึงไม่ได้จำกัดอยู่เพียงหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีอย่างอินวิเดียอีกต่อไป แต่เริ่มกระจายตัวไปยังกลุ่มอุตสาหกรรมในวงกว้างขึ้น
ดัชนี S&P 500 ปรับตัวลดลงมากกว่า 4% นับตั้งแต่เริ่มต้นไตรมาส 4 ขณะที่กลุ่มเทคโนโลยีสารสนเทศร่วงลงกว่า 15% ในช่วงเวลาเดียวกัน ทั้งนี้ ข้อมูลจากดาวโจนส์ มาร์เก็ต ดาต้า ระบุว่า นี่ถือเป็นครั้งแรกที่ดัชนี S&P 500 ปิดตลาดต่ำกว่าเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วัน นับตั้งแต่วันที่ 7 เมษายน 2025 โดยทั่วไปการวิเคราะห์ทางเทคนิคมองว่า การปรับตัวหลุดเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วัน เป็นสัญญาณบ่งชี้ว่าแนวโน้มระยะกลางถึงระยะยาวกำลังอ่อนแรงลง อย่างไรก็ตาม อินดิเคเตอร์นี้เพียงตัวเดียวไม่สามารถยืนยันถึงภาวะตลาดหมีได้
การปรับฐานในรอบนี้ในเบื้องต้นกระจุกตัวอยู่ในกลุ่มเซมิคอนดักเตอร์และโครงสร้างพื้นฐาน AI เมื่อพิจารณาจากสัดส่วนน้ำหนักที่สูงของอินวิเดียและบริษัทเทคโนโลยีขนาดใหญ่รายอื่น ๆ ในดัชนี S&P 500 การปรับตัวลงของหุ้นเหล่านี้จึงสร้างแรงฉุดอย่างมีนัยสำคัญต่อดัชนี อย่างไรก็ตาม ความเคลื่อนไหวของราคาล่าสุดบ่งชี้ว่า ตลาดกำลังเปลี่ยนผ่านจากการปรับฐานภายในกลุ่มหุ้นเทคโนโลยีไปสู่การลดการเปิดรับความเสี่ยงในวงกว้างมากขึ้น
เมื่อวันอังคาร ทุกกลุ่มอุตสาหกรรมในดัชนี S&P 500 ปรับตัวลดลง ซึ่งส่งสัญญาณว่านักลงทุนไม่ได้เพียงแค่หมุนเวียนเงินลงทุนจากหุ้นเทคโนโลยีที่มีการประเมินมูลค่าสูงไปยังกลุ่มเชิงรับเท่านั้น แต่เป็นการลดสัดส่วนการลงทุนในหุ้นลงอย่างทั่วกระดาน ขณะเดียวกัน กลุ่มวัฏจักรและกลุ่มเชิงรับซึ่งก่อนหน้านี้ค่อนข้างแข็งแกร่ง ก็เริ่มเผชิญแรงกดดันเช่นกัน สะท้อนถึงความต้องการเปิดรับความเสี่ยงของตลาดที่ลดลง
ขณะเดียวกัน ดัชนี Russell 2000 และดัชนี S&P MidCap 400 ได้ปรับตัวหลุดเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วันของแต่ละดัชนีลงมาตั้งแต่เดือนตุลาคม และต่อมาดัชนี Nasdaq Composite ก็หลุดระดับดังกล่าวไปด้วยเช่นกัน และเมื่อดัชนี S&P 500 รวมถึงดัชนีดาวโจนส์ปรับตัวหลุดแนวรับตามมาในขณะนี้ จึงบ่งชี้ว่าความอ่อนแอทางเทคนิคได้ลุกลามจากหุ้นขนาดเล็กและขนาดกลางไปสู่หุ้นบลูชิพขนาดใหญ่แล้ว
เส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วันสะท้อนถึงต้นทุนการซื้อขายเฉลี่ยของดัชนีในช่วงเวลาประมาณสิบเดือนที่ผ่านมา โดยเมื่อตลาดซื้อขายอยู่เหนือเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่เป็นระยะเวลานาน โดยทั่วไปจะบ่งชี้ว่าแนวโน้มระยะกลางยังคงถูกขับเคลื่อนโดยฝั่งผู้ซื้อ อย่างไรก็ตาม เมื่อระดับดังกล่าวถูกเจาะหลุดลงมา กองทุนที่ลงทุนตามแนวโน้มบางแห่งอาจปรับลดการเปิดรับความเสี่ยงลง และนักลงทุนที่เข้าซื้อไปก่อนหน้านี้ก็มีแนวโน้มที่จะขายเมื่อตลาดดีดตัวขึ้น
ข้อมูลในอดีตไม่ได้สนับสนุนการที่นักลงทุนจะด่วนสรุปว่าภาวะตลาดหมีได้มาถึงแล้ว เพียงเพราะดัชนีปรับตัวหลุดเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วันเท่านั้น
ผลการศึกษาระบุว่า จากเหตุการณ์ที่คล้ายคลึงกัน 19 ครั้งนับตั้งแต่ปี 1982 มีเพียง 3 ครั้งเท่านั้นที่ดัชนี S&P 500 เข้าสู่ภาวะตลาดหมีอยู่ก่อนแล้วด้วยการปรับตัวลดลงมากกว่า 20% ขณะที่ผลตอบแทนเฉลี่ยและค่ามัธยฐานในรอบ 1 ปีของกลุ่มตัวอย่างทั้งหมดยังคงอยู่ในระดับเลขสองหลัก ซึ่งบ่งชี้ว่าการที่ดัชนีร่วงหลุดเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วันในเบื้องต้นนั้น สะท้อนถึงความผันผวนที่เพิ่มสูงขึ้น มากกว่าที่จะเป็นเงื่อนไขที่เพียงพอในการยืนยันการเข้าสู่ภาวะตลาดหมี
ปรากฏการณ์นี้ไม่ใช่เรื่องยากที่จะทำความเข้าใจ เมื่อดัชนีปรับตัวหลุดเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ระยะยาว โดยทั่วไปแล้วตลาดมักได้รับรู้ปัจจัยลบไปแล้วบางส่วน และระดับการประเมินมูลค่าได้ย่อตัวลงมาจากจุดสูงสุด แรงเทขายที่กระจุกตัวจากคำสั่งตัดขาดทุน (stop-loss) และกองทุนที่ลงทุนตามแนวโน้มอาจยิ่งทำให้การปรับตัวลดลงรุนแรงขึ้นในระยะสั้น อย่างไรก็ดี หากผลประกอบการของภาคธุรกิจและสภาวะแวดล้อมทางเศรษฐกิจไม่ได้ย่ำแย่ลงไปมากกว่านี้ ราคาที่ปรับฐานลงมาแล้วก็อาจดึงดูดเม็ดเงินลงทุนระยะกลางและระยะยาวให้ไหลกลับเข้าสู่ตลาดแทน
อย่างไรก็ตาม ค่าเฉลี่ยในอดีตไม่สามารถนำมาใช้แทนการประเมินสภาวะแวดล้อมในปัจจุบันได้
ในช่วงวิกฤตฟองสบู่หุ้นเทคโนโลยีปี 2000 วิกฤตการเงินปี 2008 และวัฏจักรการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยในปี 2022 ดัชนี S&P 500 ยังคงปรับตัวลดลงอย่างต่อเนื่องหลังจากหลุดเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วัน และเมื่อการหลุดแนวรับทางเทคนิคเกิดขึ้นพร้อมกับภาวะผลประกอบการถดถอย ส่วนต่างอัตราผลตอบแทนของตราสารหนี้ (credit spreads) ที่กว้างขึ้น หรือการหดตัวทางเศรษฐกิจ การปรับฐานทางเทคนิคก็มีแนวโน้มสูงขึ้นที่จะลุกลามกลายเป็นตลาดหมีที่ยืดเยื้อ
ดังนั้น จุดโฟกัสสำคัญในระยะสั้นจึงยังคงอยู่ที่ว่าดัชนี S&P 500 จะสามารถกลับขึ้นมายืนเหนือเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วันได้หรือไม่ หากดัชนีสามารถฟื้นตัวกลับขึ้นมาเหนือเส้นค่าเฉลี่ยได้อย่างรวดเร็วและทรงตัวได้ ก็บ่งชี้ว่าตลาดยังคงสามารถรองรับแรงเทขายในหุ้นกลุ่ม AI และหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีได้ และกรอบราคาปัจจุบันอาจค่อย ๆ ก่อตัวเป็นจุดต่ำสุดชั่วคราว แต่หากดัชนียังคงเคลื่อนไหวอยู่ใต้เส้นค่าเฉลี่ยและไม่สามารถทะลุผ่านระดับนี้ได้แม้จะพยายามรีบาวด์หลายครั้ง นักลงทุนก็จำเป็นต้องระมัดระวังว่าการปรับฐานที่ลึกกว่าเดิมอาจกำลังก่อตัวขึ้น
นอกจากนี้ นักลงทุนควรติดตามด้วยว่า จะมีการปรับลดคาดการณ์ผลประกอบการของบริษัทเทคโนโลยีหรือไม่ บรรดาไฮเปอร์สเกลเลอร์ (hyperscalers) จะปรับลดรายจ่ายฝ่ายทุนด้าน AI ลงหรือไม่ อัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐจะยังคงปรับตัวสูงขึ้นต่อเนื่องหรือไม่ และเกิดภาวะตึงตัวด้านการระดมทุนในตลาดสินเชื่อหรือไม่ ซึ่งตัวแปรเชิงปัจจัยพื้นฐานเหล่านี้มีบทบาทชี้ขาดมากกว่าอินดิเคเตอร์ทางเทคนิคเพียงตัวเดียวอย่างมากในการกำหนดทิศทางขั้นสุดท้ายของตลาด

ที่มา: TradingView
เมื่อพิจารณาจากกราฟรายวัน ดัชนี S&P 500 เคลื่อนไหวต่ำกว่าเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วันติดต่อกันเป็นวันที่สอง โดยเมื่อวันพุธ เส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วันอยู่ที่ 7,346.55 จุด แม้ว่าดัชนีจะฟื้นตัวขึ้นในระหว่างวันแตะที่ 7,367.68 จุดในวันพุธ แต่ก็ไม่สามารถยืนเหนือเส้นแนวโน้มระยะยาวนี้ได้ ซึ่งบ่งชี้ว่าเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนจากแนวรับที่มีศักยภาพกลายเป็นแนวต้านระยะสั้นแล้ว
ดัชนีไม่เพียงแต่หลุดเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วันเท่านั้น แต่ยังหลุดต่ำกว่าเส้นแนวโน้มขาขึ้นที่เชื่อมจุดต่ำสุดของเดือนเมษายน พร้อมกับย่อตัวลงต่ำกว่าระดับ Fibonacci สำคัญที่ 7,485 จุด โดยจุดสูงสุดในช่วงที่ผ่านมาปรับตัวลดลงอย่างต่อเนื่อง และแรงส่งในการฟื้นตัวเริ่มอ่อนแรงลง ซึ่งบ่งชี้ว่าโครงสร้างตลาดกำลังเปลี่ยนจากแนวโน้มขาขึ้นที่แข็งแกร่งไปสู่ภาวะผันผวนที่มีแนวโน้มปรับตัวลดลง
ในปัจจุบัน บริเวณ 7,285 ถึง 7,300 จุด ถือเป็นบริเวณที่ต้องจับตามองอย่างใกล้ชิดที่สุด โดยเมื่อวันพุธ หลังจากดัชนีร่วงลงแตะระดับต่ำสุดที่ 7,285.76 จุด ก็เริ่มมีแรงซื้อพยุง บ่งชี้ว่ายังมีเม็ดเงินบางส่วนพยายามปกป้องตลาด ณ บริเวณนี้ หากดัชนีหลุดต่ำกว่า 7,285 จุดลงไปอีกและไม่สามารถกลับมายืนได้อย่างรวดเร็ว ก็อาจเปิดทางให้มีช่วงขาลงเพิ่มเติมได้อีก
ในฝั่งขาขึ้น ระดับ 7,346 ถึง 7,350 จุด ถือเป็นด่านแรกที่ดัชนีจำเป็นต้องกลับขึ้นไปยืนให้ได้ โดยมีเพียงการกลับไปยืนเหนือเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วันเท่านั้นที่จะช่วยคลี่คลายแรงเทขายในระยะสั้นได้ ส่วนระดับที่มีความสำคัญยิ่งกว่าในการยืนยันการกลับตัวของแนวโน้มนั้นอยู่ใกล้กับระดับ 7,485 จุด ซึ่งหากดัชนีสามารถทะลุผ่านและยืนเหนือระดับดังกล่าวได้ ก็จะบ่งชี้ว่าการหลุดแนวรับในช่วงที่ผ่านมาอาจเป็นสัญญาณหลอก (false breakout) และเปิดโอกาสให้ตลาดกลับเข้าสู่กรอบขาขึ้นเดิมได้อีกครั้ง